Van de Grote en de Kleine Dingen

Afgelopen donderdag zat ik

(met mijn zonnebril op weliswaar)

te huilen op mijn fiets.

Dus niemand kon het lekker zien.

Ik zeg zelf natuurlijk regelmatig

dat ik geniet van de kleine dingen.

En hoe belangrijk dat is.

Maar ineens had ik daar zo schoon genoeg van!
Hallo!

Genieten van de kleine dingen, hou toch eens op!

Na drie dagen ziekenhuisbezoek

aan drie verschillende ziekenhuizen

wilde ik gewoon een Lekker Druk Leven

zoals ik altijd heb geleefd,

desnoods met veel stress,

van mijn werk, mijn gezin, afspraken,

dingen die ik moet van mijzelf,

alleswatikmoetvanmezelfenmeer.

Dus was ik even kláár met die 'mooie' kleine dingen.

Geef mij maar Grote Dingen

om van te genieten!

Zo'n Groot Ding diende zich snel daarna aan.

Zoonlief ging basketballen.

In Belgie, met het Nederlands team.

En een paar dagen later was het zover;

wij reisden mee af naar Namur, in Belgie.

Ja, en hoe gaat het dan?

Want natuurlijk heb ik een heel lijstje

met allerlei dingen

die mee moeten;

De Wonderpillen, zonnebrandcreme,

mijn zonwerende kleding,

pillen tegen de jeuk, pillen tegen de misselijkheid,

een cremmetje,

ach en zo staat er dan wel meer op het lijstje.

Maar wat was ik vergeten?

Een pet!
En dat, terwijl de zon daar toch

ook echt wel ging schijnen.

Uiteindelijk vonden we,

midden in het oude stadshart van Namur

een stoere pet,

zo eentje die uitstraalt:

hier ben ik!

Die paste mooi bij

mijn al even stoere zonwerende outfit.

(o.a. een afritsbroek! grenzen worden verlegd!)

Wij hebben Namur bekeken

vanaf de citadel,

vanaf  het terras met de Aardige, Nederlands sprekende ober

en niet bij die stomme ober die te beroerd was om

om ons met enig respect te behandelen.

Daar zijn we bij weggelopen.

We aten onze vingers op

bij het

heerlijke eten

en genoten van De Grote Dingen in het leven.

Ik verbrandde mijn tenen

(toch onvoldoende ingesmeerd)

en had jeuk op mijn voorhoofd,

vréselijke jeuk, tijdens het eten bij de Aardige Ober

die  zo mooi, met een Frans accent, Nederlands sprak.

Maar het gaf niet.

Ik was even,

ondanks alles waarmee ik rekening moest houden,

bezig met De Grote Dingen in het leven.

En dat was fijn,

'gewoon' fijn.