zaterdag 28 april 2012

Heimwee naar Marguerita


Het is al weer even geleden dat ik berichtte over Marguerita.
Zij maakte nogal wat mee in de loop van een aantal maanden dat zij in mijn midden was.
Soms was het leuk, of ronduit hilarisch, maar soms ook was het erg verdrietig
en was er weinig reden om blij te zijn voor haar.


Ze had een moeilijke verstandhouding met mannen.
Ze hield van ze, kon niet zonder, maar tegelijkertijd zocht ze altijd de verkeerde mannen uit, waardoor ze dan weer het ziekenhuis in gemept werd en een andere keer in de prostitutie belandde. 
  
Nog meer illegalen...

Daarbij speelde ook nog het probleem dat zij illegaal in het land was. Dat maakte het er uiteraard ook niet makkelijker op, maar ze was een sterke vrouw en liet zich niet klein krijgen.


Ze danste er lustig op los, zelfs toen ze haar man kwijt was.
De man die in de schoenen paste, zoals je hierboven kunt zien. Die ze ook wel wéér vond,
het lot bracht hen weer bij elkaar, maar ze kon niet leven met hem.
Ze zwierf verder.


En zo is ze dan in Marokko beland.
Ze zegt dat ze daar gelukkig is. 

Dit lijkt me nou eindelijk eens een betrouwbare man, maar hoe weet je dat zeker?

Maar ik kan er niks aan doen, ik mis haar.
Hoe gelukkig ze daar ook mag zijn, het was zo leuk om te verslaan wat ze allemaal mee maakte!



Ze was bepaald niet doorsnee (gewoon een stoer wijf!!!) en beleefde spannende dingen; oog in oog met een Viking, wie maakt dat tegenwoordig nog mee??!

Dus. Ja.
Alles gaat voorbij, zullen we maar zeggen.
Minder leuke dingen maar leuke dingen ook.
Dat is het leven.
Maar ik wil Marguerita terug, of een soort Marguerita.....waar ben je?


-maandag Koninginnedag....ik ga rondsnuffelen op de vrijmarkt!!-

maandag 23 april 2012

VanOns


Een paar blogs terug
heb ik een beetje af zitten geven
op al die blogs met mooie foto's
met mooie huizen
en mooie bloempjes enzo.
Maar ineens voelde ik
sterk de behoefte
om zomaar wat
uit ons huis
ook op de gevoelige plaat
te zetten.
Ik zat op de bank en
keek naar
wat ik zag.
Best een mooi plaatje, vinnik
Tot mijn grote verrassing
heeft Zoonlief de camera
zó ingesteld dat dit
best een sfeervol plaatje oplevert,
al zeg ik het zelf....
Of zou ik zelf gewoon
wel een leuk plaatje kunnen schieten?


Dus zo zit ik dan toch ineens
onze woonkamer
vanuit een ander perspectief
te bekijken.
Mijn klompjes van lang geleden
Dat had mijn moeder goed bedacht,
dat ik dit later wel leuk zou vinden,
zo'n souvenir van vroeger.
Waarom heb ik dat nooit gedaan
met de klompen van onze zonen?
Daar zou ik toch graag nog eens heen gaan....

Natuurlijk heeft zo'n kamer
herinneringen.
Aan een leven met Feeest!
Toen ik nog naar 
de Sundaymarket in Amsterdam ging
om een kraam in te richten
en daar volop genoot,
 nu eens met Betty en Nina,
dan weer met Caz of Marije....


En later,
toen ik ziek werd, de lieve cadeautjes,
bv. van Betty.

Terschelling....
De schelpen die Marijke me bracht
in het Utrechtse ziekenhuis.
Als bemoediging
-het kómt wel weer-
en om het goede leven
zo dicht mogelijk
bij me te hebben.

Maar er zijn ook nieuwe dingen.
De vogeltjes kocht ik zaterdag
op een rommelmarkt.
En nu zit ik te bedenken
dat ze voor mij nog
niet veel herinneringen 
gebracht hebben.

                                                       Ja, dat ik ze op probeerde te hangen
maar dat ze na deze foto
steeds
naar beneden stortten.
(Ik vind het er zo mooi uitzien;
zo'n vogeltje
dat door de blauwe lucht met wat wolkjes
geflankeerd wordt.
Lekker vliegen!)

                                                             Het avontuur is voorbij,
de dames liggen in de vensterbank,
helaas.

Uit Noorwegen!
En deze schaal vond ik daar ook.
(Als ik de foto zo zie
is de lichtval toch minder mooi
dan ik had gedacht....
dát is dan weer niet zo mooi geworden
als ik had gehoopt.
En ik kan Zoonlief nergens van betichten,
in dit geval.)
Eerst wilde ik de schaal niet kopen
maar toen ik terug kwam
was-ie er nog steeds.
Duidelijk geval van:
ligt op mij te wachten.
Kon de schaal maar vertellen
wat er allemaal al mee gebeurd is...
Ach,
misschien wil ik het helemaal niet weten!

zondag 15 april 2012

Dat belooft wat!!

Rondje tuin,
met vergeetmijnietjes
die me altijd
aan Grootje doen denken.
Kijk waar ze groeien!
Ze hebben helemaal
niet veel ruimte nodig, daar
tussen de stenen..






 

De seringen!
Die ruiken altijd zo lekker
en zijn van zulk een schoonheid!
Zal ik wat takken met knop afplukken
voor in de kamer?
Morgen, ja...

zaterdag 14 april 2012

Eerlijk zeggen!

Nou, ikzelf zal maar beginnen
met het eerlijk te zeggen...

Ik krijg het soms een beetje benauwd
van al die mooie gestyleerde foto's
die ik overal tegenkom.
In bladen, op blogs,
het zijn allemaal perfecte plaatjes.
En soms
krijg ik daar de kriebels van!!
Zo mooi,
te mooi om waar te zijn!
Zou dat echt zo zijn, in die huizen,
bij die mensen,
die ongetwijfeld
erg gelukkig zitten
te zijn?
-Wat ik dus niet altijd ben....-

Wat vind iedereeen daar nou van?
Ja, waarschijnlijk wel mooi
want anders zouden er niet
zoveel van dat soort foto's
overal te vinden zijn.

Nou, ik denk er
-vandaag ineens-
 het mijne van!
En hier is mijn 'geluid'!

Bam!

....................................................
.........................................................
.....................................................
...........................................
Ok!

donderdag 12 april 2012

Vriendjes uit 1963


Laatst kwam Zusjelief
met een tas, met
daarin een aantal
Dingen Van Vroeger.
Zo zaten daar
twee gebreide poppetjes in.
Van mij, van toen ik nog
 een klein meisje was
(nee, niks van 'onschuldig' ofzo!)
Zusjelief SMS'te me later
dat het rode popje
waarschijnlijk
Japie heette.
Joehoe, Japie...?
Ik wist het eigenlijk niet meer....
maar ze heeft vast gelijk,
geloof ik.

Ieieiel!
Dat oog,
heb ik dat nou nooit eng gevonden?
Nou, misschien
waren het eerst wel gewone ogen
voordat er van alles
uitgepeuterd is?

Maar hoe heet dan toch
dat andere popje,
dat geraakt is in het hart
(zo ongeveer).

Ik zie mezelf al liggen,
in mijn peuterbedje,
duimend
en frummelend aan het popje.

"Er kwam gewoon vanzelf een gaatje in!
Ik kon er niks aan doen, mammie!"
En mammie heeft vast haar hoofd geschud,
ze was niet zo moeilijk.

En dan heb ik het er nog niet eens over
dat het poppenhoofd
eigenlijk los zit.
En die vieze vlek op dat been!
Hoe kómt die daar!!?
Jakkes!
 Maar ach, ik denk dat
het Japie niet veel uitmaakt.
Die is blij dat ze elkaar nog hebben.

Door de jaren heen
hebben ze heel wat rond geworven.
In verschillenden kinderkamers,
toen nog niet zo goed verwarmd
als tegenwoordig.
Meegezeuld naar feestjes
en in bedden gelegen
waar wel eens een plasje in werd gedaan.
En daarna in verschillende tassen
 en op de vliering
en later,
in het Nieuwe Huis,
op zolder.
Daar waren ook wel eens muizen.
Maar die schrokken vast van
deze twee monstertjes.

En....kijk ze toch eens
gebroederlijk samen
bij elkaar zitten!
Voor altijd vriendjes!

Daar wordt een mens toch blij van???!

maandag 9 april 2012

Van de dingen die voorbij gaan....

Wat komt er na de winter?
Ja...ja..?
De lente!






En dan,
als het goed is,
wordt het minder koud.
Dan kun je weer kussens voor de dag halen die
alvast een sprankje
(zeg je dat zo? ik vind het opeens zo raar klinken)
zomer
beloven.
Dus die wollen, winterse kussens
wilde ik
een paar weken geleden
al naar boven brengen.
Toen was het weer
veelbelovend voorjaarsachtig
aan het zijn.
Maar inmiddels is het weer koud
en regent het weer eens,
da's lang geleden voor mijn gevoel.
Dus ik laat die winterkussens
nog maar even beneden.

Maar intussen wil ik wel
dat de zomer komt.
En wat zou ik dan graag
in het huis wonen
wat hier
ergens
 in het bos staat.
En mezelf een beetje
Pippi Langkous voelen....


zaterdag 7 april 2012




Terwijl
zo'n beetje heel Nederland
(denk ik dan...)
 de winkels leegplundert voor Pasen
zit ik in mijn bed.
Lekker
met een mooi muziekje aan.
Het gaat aan mij voorbij.
En dat vind ik hélemaal niet erg!

Ik heb mijn eigen deadline gehad.
Ik wilde zo graag Marijke
vrolijk maken
 op haar verjaardag.
Dus ben ik deze week
druk geweest
met het maken van
eierwarmers.
Ik vond ze bij
Bont Huishouden.
(even Googlen maar,
ik weet nog niet
hoe ik die link kan plaatsen)

Ik hoop dat Marijke
 er deze Pasen
met haar zonen
van kan genieten.
Erbij een tafelkleed,
stammend uit de tijd dat Feeest!
nog bestond.
Wat lijkt dat lang geleden....






Vrolijk Pasen!

dinsdag 3 april 2012

Geboren!

Op 1 april is Nikki Noa geboren.
(het ligt voor de hand om te gaan
zeggen dat het geen grap is enzo,
maar dat doe ik niet)

Zij is de kleindochter van
mijn vriendin Anjo.
Anjo was met haar man
in de buurt van de geboorte,
maar ze was er niet bij.
Het was een spannende dag.
Ook
voor de andere mensen die meeleefden.

En toen, ineens,
wist ik waarvoor ik
aan het borduren was!
Voor dat kleine meisje,
zo ver weg,
geboren
 in een Zeeuws ziekenhuis!
Natuurlijk!

Maar ook ik had een zware bevalling.
Ik wilde mijn werkje
op zijn allermooist maken
voor lieve oma Anjo.

Een echte oma!
Dat kostte wel wat zweetdruppels
en denkwerk, knip- en plakwerk.
En overleg met zoonlief
die zo'n goeie kijk heeft
op dat soort dingen.
Maar 't is klaar, af.

Zucht, af!
Ik ga het zo inpakken
en op de fiets
 bij de trotse oma en opa brengen,
terwijl de zon heerlijk schijnt.
Ik wens hen veel geluk
met hun kleinkind!

zondag 1 april 2012

Cindy

Da's genoeg voor vandaag...




(Ondertussen heb ik trouwens
nog weer een bijlesje gehad
van zoonlief,
vanaf nu weet ik beter hoe het moet,
je zult het gaan zien!)