Mamatrushka zegt:
"Wat is dat toch,
iedereen heeft het er maar over
dat het zo mooi is,
buiten?"
"Oh, wat is het wit!
Het heeft gesneeuwd.
Lieverdjes!
Kijk toch eens!
Ja, wij hier, in dat warme huis,
je mérkt het tegenwoordig
ook niet meer...."
"Huh, hoe kan dat nou?
Toen ik de vorige keer keek
was het nog gewoon
groen buiten!"
zegt Grootste Meisje.
De sneeuw valt ook altijd zo
zachtjes!
"Mama, ik wil naar buiten!
Nu!
En niet zeggen
dat het te koud is
want in Rusland
waar jij bent geboren,
is het nog veel kouwer,
dat weet ik gewoon.
Dat zeg je altijd!"
zegt Kleinste Guppie.
Mamatrushka roept:
"Kijk uit, het is glad!"
""Pas op waar je loopt!"
"Hou je vast!"
(ja, waar áán dan?)
En ze vraagt:
"Hebben jullie het niet te koud?"
Iedereen zucht en
Kleinste Guppie
rent zo hard hij kan
de sneeuw in!
"Glasnost!!!"
Mamatrushka houdt zich wat afzijdig;
ze wil klaar staan als er iets gebeurt
met een van haar koters.
Iedereen duikt
uitgelaten
in de sneeuw.
Na een poosje krijgt Kleinste Guppie
het zo koud!
Kleinste Guppie ploegt naar Mamatrushka
en schreeuwt:
"Ik wil naar binnen.
Nu!"
Dus roept Mamatrushka
al haar koters bij elkaar
en ze gaan weer huiswaarts,
richting verwarming.
Daar gaan ze lekker in het zonnetje liggen.
"Wat was dat leuk, he mama?"
Mamatrushka glimlacht.
Zij is blij dat iedereen
weer heelhuids
binnen is gekomen
en op de plek.
"Ja", zucht ze,
"het was heerlijk...."
en ze sluit te vreden haar ogen.
Wat is het leven toch simpel....
