Als je kanker hebt, heeft dat niet alleen impact op je eigen leven en dat van alle dierbaren om je heen, het maakt ook wat los.
Het heeft mij Mooie Dingen gebracht.
Ik bedoel, bijvoorbeeld: in het afgelopen half jaar heb ik zóveel positieve dingen over mezelf gehoord.....een ander 'hoort' dat pas bij zijn of haar begrafenis.
Dat klink misschien wel erg cru, maar zo heb ik het 'gewoon' ervaren.
(Tip vanHan: als je iemand erg graag mag, of dingen die zij doet mooi, lief, fijn, watdanook vindt, zég het dan maar, of schrijf het op een mooi kaartje ofzo, dat kan geen kwaad)
Andere Mooie Dingen:
daar is buurman H., die mee heeft gedaan aan de Alpe d'Huzes, deze maand.
Hij had mijn naam op zijn shirt staan waarin hij drie keer (!) naar boven is gelopen,
zo heeft hij me 'meegenomen.'
Ontroerend mooi.
En er is een broer van A.
Hij heeft de Alpe d'Huez bedwongen met o.a. mijn verhaal in zijn achterhoofd,
hem verteld door A.
Maar er zijn andere sportievelingen.
Bijvoorbeeld J.
Hij is de zoon van een bijzonder lieve vriendin van mij.
18 jaar is hij en hij wil de marathon van Amsterdam gaan lopen in oktober.
Daaraan, zo heeft hij bedacht, wil hij een goed doel koppelen
en zo kwam hij terecht bij het KWF, de kankerbestrijding.
Omdat hij nu een paar keer van dichtbij heeft meegemaakt wat die rotziekte veroorzaakt.
Wat goed, wat geweldig, zo'n jongen van 18 die dat wil doen!
Daar wil ik graag aan mee doen, door hem te sponsoren, dit is zo mooi en goed.
Doordat ik ziek ben geworden, ben ik abrupt gestopt met mijn webwinkel.
Ik weet nog precies het moment dat ik dat besloot.
Het was op de regenachtige zondag vóór kerst,
M en ik stonden op de funkyXmasmarket bij het Westergasfabriek in Amsterdam.
Zo funky was het niet; regen, kou en er waren weinig mensen.
De meesten wilden naar binnen, want daar was het wat warmer en droger, maar wij hadden buiten een kraam.....
Ik wist toen al dat ik kanker had en besloot ineens: het is genoeg, ik stop ermee.
M. schrok en wilde me nog op andere gedachten brengen, maar mijn besluit stond vast.
Ik ben niet vaak zo zeker als ik een besluit moet nemen,
maar dit was zo'n moment dat ik wist; zo moest het gaan, dit is goed.
En dat was het ook, ik heb er geen spijt van gehad, geen minuut.
Maar nu.
Ik heb nog heel wat spullen over.
Zelfgemaakt en het staat overal in huis......
.....achter het wasrekje...
.....achter een schot, op zolder, allemaal kussens....
Wat heb ik toch leuke dingen gemaakt, mag ik dat zeggen?
Ja, dat mag ik zeggen.
Niet nu, want de vakantietijd komt eraan, maar als het september, oktober is, dan wil ik op een avond mijn huiskamer omgetoverd hebben in een soort winkel.
Zodat daar al mijn overgebleven spullen ten toongespreid kunnen worden.
En iedereen die wil, wat kan kopen voor het Goede Doel.
Van Feeest! leverancier van vrolijkheid.
Dan kan ik de opbrengst aan J. geven.
Door geld dat ooit is ingezameld heb ik nu met de pillen kunnen beginnen die er anderhalf jaar geleden nog niet waren!
Wat denken jullie, is dat een goed plan?
Zou je langs willen komen?
Om mee te doen?
