Een paar blogs terug
heb ik een beetje af zitten geven
op al die blogs met mooie foto's
met mooie huizen
en mooie bloempjes enzo.
Maar ineens voelde ik
sterk de behoefte
om zomaar wat
uit ons huis
ook op de gevoelige plaat
te zetten.
Ik zat op de bank en
keek naar
wat ik zag.
 |
| Best een mooi plaatje, vinnik |
Tot mijn grote verrassing
heeft Zoonlief de camera
zó ingesteld dat dit
best een sfeervol plaatje oplevert,
al zeg ik het zelf....
Of zou ik zelf gewoon
wel een leuk plaatje kunnen schieten?
Dus zo zit ik dan toch ineens
onze woonkamer
vanuit een ander perspectief
te bekijken.
 |
| Mijn klompjes van lang geleden |
Dat had mijn moeder goed bedacht,
dat ik dit later wel leuk zou vinden,
zo'n souvenir van vroeger.
Waarom heb ik dat nooit gedaan
met de klompen van onze zonen?
 |
| Daar zou ik toch graag nog eens heen gaan.... |
Natuurlijk heeft zo'n kamer
herinneringen.
Aan een leven met Feeest!
Toen ik nog naar
de Sundaymarket in Amsterdam ging
om een kraam in te richten
en daar volop genoot,
nu eens met Betty en Nina,
dan weer met Caz of Marije....
En later,
toen ik ziek werd, de lieve cadeautjes,
bv. van Betty.
 |
| Terschelling.... |
De schelpen die Marijke me bracht
in het Utrechtse ziekenhuis.
Als bemoediging
-het kómt wel weer-
en om het goede leven
zo dicht mogelijk
bij me te hebben.
Maar er zijn ook nieuwe dingen.
De vogeltjes kocht ik zaterdag
op een rommelmarkt.
En nu zit ik te bedenken
dat ze voor mij nog
niet veel herinneringen
gebracht hebben.
Ja, dat ik ze op probeerde te hangen
maar dat ze na deze foto
steeds
naar beneden stortten.
(Ik vind het er zo mooi uitzien;
zo'n vogeltje
dat door de blauwe lucht met wat wolkjes
geflankeerd wordt.
Lekker vliegen!)
Het avontuur is voorbij,
de dames liggen in de vensterbank,
helaas.
 |
| Uit Noorwegen! |
En deze schaal vond ik daar ook.
(Als ik de foto zo zie
is de lichtval toch minder mooi
dan ik had gedacht....
dát is dan weer niet zo mooi geworden
als ik had gehoopt.
En ik kan Zoonlief nergens van betichten,
in dit geval.)
Eerst wilde ik de schaal niet kopen
maar toen ik terug kwam
was-ie er nog steeds.
Duidelijk geval van:
ligt op mij te wachten.
Kon de schaal maar vertellen
wat er allemaal al mee gebeurd is...
Ach,
misschien wil ik het helemaal niet weten!
