Afgelopen zondag
reden wij over de dijk langs de IJssel.
We zagen een ooievaarsnest
met een ooievaar en een jong.
En dat op moederdag!
De wolken en het fluitekruid,
dat maakt het zo extra mooi op zo'n dag.
En ik realiseer me
dat elke dag opnieuw,
of je nou blij bent
of verdrietig,
terleurgesteld of verheugd,
optimistisch of in-de-putterig,
elke dag gaat de zon weer op,
voor iedereen,
hoe je je ook voelt.
 |
| Op het pontje naar Wijhe |
En de rivier
die stroomt wel,
brengt het water waar het wezen moet.
Al eeuwen lang,
zo was het en zo zal het blijven.
En soms dobber je zelf een beetje rond,
gelukkig,
of doelloos.
Radeloos misschien,
of doelloos.
Radeloos misschien,
zoals ik nu min of meer.
Want morgen wordt bekend
of ik weer het ziekenhuis in moet
voor nieuwe behandelingen.
Of toch niet?
Ach, ik dwaal af.
Laat ik nog even genieten van
de mooie plaatjes van het Sallandse land!
Piekeren kan altijd nog, later!
