Een tijdje geleden
was er een vader in het nieuws
die van zijn kinderen
filmpjes had gemaakt
vanaf het moment dat zij
waren geboren.
Steeds korte stukjes
die in razendsnel tempo
voorbij zoefden.
Je zag de kinderen groeien.
Zo ontstond het idee
van mijn eigen ´groei-ding´.
Vol goede moed
begon ik
met elke dag een foto
van het klavertje vier
dat ik gekregen had van Hetty.
 |
| dag 1 |
 |
| dag 2 |
 |
dag 3 |
De raarste dag was dag 3.
Toen hadden we net
in het ziekenhuis gehoord
dat ik uitzaaiingen had.
Ik probeerde krampachtig
om dóór te gaan met alles,
nadat we het nieuws hadden gedeeld
met onze lieve zonen.
Dus gewóón weer een foto maken
van dat klavertje vier.
De spoken in mijn hoofd
moesten niet
de overhand krijgen.
Wég, wég, wég, jullie!!
Nu zijn we zoveel weken verder.
in het ziekenhuis gehoord
dat ik uitzaaiingen had.
Ik probeerde krampachtig
om dóór te gaan met alles,
nadat we het nieuws hadden gedeeld
met onze lieve zonen.
Dus gewóón weer een foto maken
van dat klavertje vier.
De spoken in mijn hoofd
moesten niet
de overhand krijgen.
Wég, wég, wég, jullie!!
Nu zijn we zoveel weken verder.
Het plantje
is onverstoorbaar doorgegaan
met groeien.
Het is alle kanten opgewaaierd.
 |
| zoveel weken later |
En zo is het ook met mij,
mijn leven,
mijn alles.
Het gaat alle kanten op
maar dat maakt niet uit,
het gaat beter met me
dan ik had durven hopen.
De pillen doen hun werk goed.
En zo ga ik door
met hopen, geloven
en klavertjes vier
in de vensterbank.
