Van..."ja, maar wat jij hebt is veel erger!!"

Allemaal hebben we ons eigen verhaal,
ons eigen plekje in het leven.

De zin uit de titel heb ik in de afgelopen tijd veel gehoord.

Goed bedoeld,

maar ik ga er altijd even tegenin.

Natuurlijk,

wat ik heb is heel erg.

Ik ben (hoe raar dat ook is

om te zeggen)

ongeneeslijk ziek.

Dat is nu eenmaal een feit.

En ik snap het ook

als mensen me vertellen dat er problemen zijn,

op welk gebied dan ook,

dat zij het in het niet zien vallen

bij wat ik heb. 

("ja, maar wat jij hebt....")
Maar als je huwelijksproblemen hebt,

geldzorgen,

werkeloos dreigt te worden,

zorgen hebt om je kind(-eren),

of om je huisdier,

of het gaat niet goed met je bejaarde ouders,

of je bent bang dat je liefde onbeantwoord blijft,

dan is dat óók erg.

Wat kun je daar rot onder voelen,

wakker van liggen

Dan mag je me dat ook gerust vertellen.

Alle problemen kunnen je verdrietig maken en
maken dat je je alleen voelt.
Dan heb je net als dit viooltje
het idee dat het leven hard is
en dat je niet in een zachte en veilige omgeving bent.
Maar dat bloempje bloeit wel, ha!!

Oké, ik hoop nog erg lang te leven

maar of dat echt zo zal zijn,

dat weet niemand.

Maar weet JIJ dan wel zeker

dat je hier nog lang zult zijn?

Iedereen kan immers een ongeluk krijgen

of een hartstilstand,

of weetikveelwat.

Zo 'simpel' is het gewoon.

 

Zaadjes van een kind uit mijn klas gekregen
en kijk eens wat mooi dat wordt.
Gewoon in de grond stoppen die zaadjes
en de rest gaat vanzelf....

Ik voel me nu goed,

kan soms zelfs niet geloven

dat ik kanker heb.

Maar het is wel zo,

ookal is de tumor in mijn lever

met 61% omvang

afgenomen in twee maand!

Maar echt,

er zijn

juist ook voor mij,

zoveel mooie dingen

om van te genieten.

En die problemen,

dat hoort bij het leven...

 

Fijne dag verder!