Heimwee naar Marguerita

Het is al weer even geleden dat ik berichtte over Marguerita.

Zij maakte nogal wat mee in de loop van een aantal maanden dat zij in mijn midden was.

Soms was het leuk, of ronduit hilarisch, maar soms ook was het erg verdrietig

en was er weinig reden om blij te zijn voor haar.

Ze had een moeilijke verstandhouding met mannen.

Ze hield van ze, kon niet zonder, maar tegelijkertijd zocht ze altijd de verkeerde mannen uit, waardoor ze dan weer het ziekenhuis in gemept werd en een andere keer in de prostitutie belandde. 

  

Nog meer illegalen...

Daarbij speelde ook nog het probleem dat zij illegaal in het land was. Dat maakte het er uiteraard ook niet makkelijker op, maar ze was een sterke vrouw en liet zich niet klein krijgen.

Ze danste er lustig op los, zelfs toen ze haar man kwijt was.

De man die in de schoenen paste, zoals je hierboven kunt zien. Die ze ook wel wéér vond,

het lot bracht hen weer bij elkaar, maar ze kon niet leven met hem.

Ze zwierf verder.

En zo is ze dan in Marokko beland.

Ze zegt dat ze daar gelukkig is. 

Dit lijkt me nou eindelijk eens een betrouwbare man, maar hoe weet je dat zeker?

Maar ik kan er niks aan doen, ik mis haar.

Hoe gelukkig ze daar ook mag zijn, het was zo leuk om te verslaan wat ze allemaal mee maakte!

Ze was bepaald niet doorsnee (gewoon een stoer wijf!!!) en beleefde spannende dingen; oog in oog met een Viking, wie maakt dat tegenwoordig nog mee??!

Dus. Ja.
Alles gaat voorbij, zullen we maar zeggen.
Minder leuke dingen maar leuke dingen ook.
Dat is het leven.
Maar ik wil Marguerita terug, of een soort Marguerita.....waar ben je?


-maandag Koninginnedag....ik ga rondsnuffelen op de vrijmarkt!!-