zaterdag 15 oktober 2011

Er was eens....

....een vest.
 Dat vest werd graag gedragen door de eigenaar.
 Maar op een goed foute dag ging het uit elkaar vallen
en toen zei de vrouw van de eigenaar:
"O, wat erg! Maar ík kan er nog wel wat mee, hoor!"
En ze keek blij.
Ze nam het vest verheugd mee naar haar werkplaats en toen de man later daar kwam,
gewoon, omdat mannen dat wel eens doen,
om daar even te zijn, schrok hij zich wild;
zijn favoriete vest was veranderd in een in stukken gereten levenloos lijk
(wel eens een levend lijk gezien?!)!!

Dead or alive

Maar zijn altijd lieve, voortdurend begripvolle vrouw
stelde hem gerust en liet hem zien dat er een soort doorstart was gemaakt.
Zoals wel met meer dingen gebeurt.
Trots ging ze achter de naaimachine zitten en naaide verder aan het kussen,
de voorkant was gemaakt van een van deel van het vest.
De achterkant was van een oud deken.

Een oor aangenaaid?
De man was nog niet van de schrik bekomen, laat staan gerustgesteld!

En daarna liet de vrouw zien dat je met een stuk vest ook heel goed een lampenkap kunt bekleden.

Kan toch best tegenswoordigs?
Toen zag man dat het goed was en ze leefden.....nog lang en gelukkig,  
erg Feeest!elijk.

1 opmerking: