Al weer een week thuis.....

De eerste week na ons Deense avontuur zit ´r weer op. Al heel wat dierbaren hebben we weer gezien of gesproken, alles is weer gewoon. Iedereen doet weer waar hij of zij goed in is, of nog beter kan worden en nog steeds hebben de meesten van ons gezin vakantie.
Ik heb mijn gang naar de kringloop weer gevonden en ben blij met mijn juttersvondsten.

Dat stoeltje, wat moet ik er mee, maar het vroeg me of ik het onderdak wilde verlenen....en ik kan geen ´nee´zeggen.

Dan zijn er de zes stoelen die ik aan wil pakken.
Na wat wikken en wegen neem ik stoel 1 onder handen.
Ik ben eerst niet tevreden maar als ik de volgende dag beneden komt, lacht de stoel naar me. Toch goed gedaan dan?

Tja, wel naar mijn zin....

Dus ik ga het toch verder aan en zo komen ook de anderen aan de beurt, hmm, het lijkt toch wel wat te kunnen gaan worden.
Zuslief komt langs en laat haar licht erover schijnen, ik ben al meer gerust gesteld.





Mooi, he? En dat is het begin nog maar....

De kleur is in werkelijkheid nog warmer, maar.....wat moet ik met deze dakloze?

En zo gaat mijn laatste week in waarin ik nog vrijheid heb. Die ik altijd wel heb, maar zo voelt het niet altijd in mijn hoofd.....